مقایسه آموزش انتوباسیون داخل تراشه بر روی مانکن و بیمار عادی در دانشجویان پزشکی دانشگاه علوم پزشکی تبریز-1394

داوود آقامحمدی, مهدی خانبابایی گول, هاله فرزین, سولماز فخاری

چکیده


چکیده

مقدمه: انتوباسیون اولین و مهمترین گام  احیای پایه می­باشد و آموزش انتوباسیون به شیوه­ای که موجب بهترین نوع یادگیری شود، الزامی می­باشد؛ از این رو بر آن شدیم تا مطالعه ای با هدف مقایسه آموزش انتوباسیون داخل تراشه بر روی مانکن و بیمار عادی را در دانشجویان پزشکی به انجام برسانیم.

روش کار : در این مطالعه مداخله­ای تعداد چهل دانشجوی پزشکی پس از آموزش تئوری، در دو گروه الف (آموزش بر روی مانکن) و ب (آموزش بر روی بیمار عادی) تقسیم شدند. مطالعه به صورت پیش آزمون و پس آزمون با چک لیست DOPS انجام شد. داده ها با آزمون­ آماری Mann Whitney U  و ویرایش 22 نرم افزار SPSS مورد تجذیه و تحلیل قرار گرفتند.

نتایج : در مرحله پیش آزمون دو گروه از نظر نتایج با هم اختلاف آماری معنی داری نداشتند حال آنکه پس از انجام مداخله و در مرحله پس آزمون، میانگین گروه الف با اختلاف آماری معنی داری نسبت به گروه ب بیشتر بود.

بحث و نتیجه گیری : به نظر می­رسد پس از آموزش­های تئوری و قبل از آموزش بر روی بیماران، آموزش مهارت­های عملی بر روی مانکن بهترین روش یادگیری مهارت­های بالینی باشد.

کلیدواژه ­ها: انتوباسیون، کیفیت آموزش، مانکن


موضوع


انتوباسیون، کیفیت آموزش، مانکن

تمام متن:

PDF

ارجاعات

  • در حال حاضر ارجاعی نیست.